پاییز برگشته و اندوه نیز به دنبالش

بعد از 4 سال

پاییز برگشته از اون ور پرده
با خاطراتی که بی طاقتم کرده
دست از سرم بردار از خاطرت سیرم
هر سال این موقع دلشوره میگیرم

پیاده رو فرشِ برگ و مه و دوده
هر شب یکی این جا از گریه نابوده
هرشب یکی اینجا پاییزُ میفهمه
پاییز زیبا نیست پاییز بیرحمه

پاییز برگشته با برگ‌ های زرد
اتاقمو گشته بادِ بدِ ولگرد
از کوچه تنهایی سر زده به خونه‌ م
ابری بشم ای کاش دلتنگ بارونم

پیاده رو فرشِ برگ و مه و دودهپ

یاده رو فرشِ برگ و مه و دوده

هر شب یکی این جا از گریه نابوده

 از آخرین باری که به اینجا سر زدم خیلی میگذره

از آخرین پستی که گذاشتم خیلللللی میگذره

یه جورایی دور شم از این همدم که همیشه برای اشکهام شونه بود

برای من دستان نوازشگری بود که بشدت نیازمندش بودم

و حالا نه تنا این وبلاگ

که حتی قلمم را نیز از دست داده م

و درد میکند

جای خالی وبلاگم

جای خالی قلمم که عاشقانه دوستش داشتم

قدرت قلمم تنها چیزی بود که غصه هایم را در التیام بود و اکنون

این خلا ناباور دردناک است

خیلللللللللللللللی

و مادامی که چیزی نمی یابم این خلا را پرکنم آه حسرت به خاطراتم و به گذشته م میکشم

4سال کم نیست یک عمره 

و در این 4 سال چه مصیبت ها که به سرم نیامده